Hardlopen, lifestyle

Lochemtrail – 2018

Inleiding
Op zondag 18 november was het dan zover Lochemtrail. Ik had mij online aangemeld via inschrijven.nl. Je kunt je inschrijven voor 11 KM, 21 km en 31 km. Ik heb mij ingeschreven voor de 11 KM. Dat adviseerde Guus een oud studiegenoot. Ja, een Trailrun hardlopen in Lochem zal wel een andere manier van lopen zijn dan de Holterbergloop. En dat was ook zo want je kunt het een beetje vergelijken met een crossloop. Het mooie aan een Trailrun is dat je midden in de natuur loopt in een heuvelachtig bosgebied.

Lochemtrail5

Wat is een Trailrun? *
Hardlopen in een bos- en heuvelachtig omgeving. Je hardloopt midden in de natuur. Je rent over paden, weggetjes, midden door de herfstbladeren, langs sloten, je gaat bult op en bult af. Omhoog en omlaag. Je moet boomstammen, wortels en takken ontwijken. Je moet goed om kunnen gaan met je energie. Je gaat het ene moment stijl omhoog en het andere moment sla je scherp rechts af. De paden zit vol met hobbels, hoogteverschillen en verschillende soorten ondergrond. Een Trailrun is een obstakel parcours. Je moet je focus er goed bij hebben. Elk stap die je neemt moet je goed zetten. Elke pad is anders en heeft zijn eigen charme. Een hardloop genot als je van de natuur houdt. En goed voor je conditie en stabiliteit.

Voorbereiding
Zoals altijd pak ik mijn hardloopspullen in. Dit keer goed voorzien van een warme outfit. Van Almelo naar Lochem rijden met de auto is ongeveer 34 minuten. Er zijn twee routes richting Lochem, over de N weg of over de A1. In principe maakt dat niet zoveel uit. ‘s Ochtends vroeg een banaan, een bakje yoghurt gegeten en wat koffie gedronken. Het weer was natuurlijk prachtig en dat stemt mij goed. Want een koele ochtend van rond de 3 graden en zonnetje is natuurlijk heerlijk. Rond 10.00 was ik in Lochem bij de Looweg 3. Hier zit een Camping Reusterman. Daar kon ik parkeren, mijn startnummer en chip ophalen voor op mijn hardloopschoen. Van de camping moesten we nog 2 minuten inlopen naar de start. Ik heb mij niet echt warm gelopen, dit heb ik wel in de eerste kilometers in het bos gedaan. Er gingen 103 Trailrunners van start op de 11 KM. Waarvan 60 mannen en 43 vrouwen.

Lochemtrail2

Start, parcours en finish
Alle Trailrunners stonden klaar voor de kleine start- en tevens eindfinish. Ik heb voor de start mijn sporthorloge aangezet. Allemaal ontspannen gezichten. Ik moet zeggen dat ik heb genoten van deze Trailrun. Ik vond het fantastisch om zo door de natuur te lopen. Hardlopers en de oranje pijltjes volgen. Het uitzicht in Gelderland heeft zeker zijn charme. Waar je ook bent. Wat is de Achterhoek / Gelderland toch mooi! Wat een gave omgeving hebben ze. Ik ben daar wel jaloers op. De natuur, de dieren, de herfst, de bomen, de paden, het uitzicht en de rust. Een Trailrun in Gelderland is echt een aanrader. Ik denk dat mijn uitleg over “Wat is een Trailrun?” * wel genoeg zegt. Hardlopen is een sport, maar als je hardlopend klimmend naar boven moet, dan is dat ook zeker topsport. Wat is dat pittig. Je voelt het in je benen. Eenmaal op gelijkmatige hoogte en afdaling voel je even weer vrij en kon ik mijn energie weer opladen. Helaas, ben ik wel een keer gestruikeld. Ja 300 meter voor de finish was er nog een steile bult en tussen die dikke bladeren zat een dikke wortel. Pats, ik zweefde en viel op de bladeren. Ik kwam op mijn buik en handen terecht. Ik moest teveel letten op toeschouwers die daar stonden. Een toeschouwer wilde wel of niet oversteken? Zo zie je maar weer als je even niet goed oplet. Je ligt zo op de grond. Haha. En dat je toch een beste smak kunt maken. Gelukkig was er niks aan de hand en kon ik met een leuke snelheid de finish over rennen.

Eindtijd
Mijn eindtijd was uiteindelijk netto 58:06 op 11 km. Een prima tijd vind ik. Een Trailrun kun je niet vergelijken met een normale weg hardloopwedstrijd. Na afloop heb ik even een broodje gegeten en wat gedronken. Er kon ook nog een consumptie worden opgehaald en er stond snert klaar. Ik ben zelf direct door gegaan naar huis.

Mijn belevingswaardering voor deze hardloopwedstrijd.

Lochemtrail3

Beoordeling:
Sfeer en drukte:                8
Organisatie:                       8
Parkeergelegenheid:        10
Parcours:                            10
Informatie:                         9

Conclusie:
Mijn eerste Trailrun in het bosgebied van Lochem. De omgeving is prachtig en genieten. Hou je echt van snelheid, dan is een wegwedstrijd de uitkomst. Hou je van kracht, behendigheid, conditie verder verbeteren dan is een Trailrun de uitkomst. Een echte aanrader.

De organisatie was prima. Parkeermogelijkheden genoeg en gratis. Inschrijfgeld is oke. Bewegwijzering: Alleen als je niet bekend bent, moet je wel even zoeken naar de plekken.
Parcours was goed en je kunt goed de Oranje pijlen volgen. Informatie kun je vinden op de website en je werd op de hoogte gehouden via Sociale media en de mail.

Meer foto’s zijn te zien op:
Photography Visser

Advertenties
Hardlopen

Diepe Hel Holterbergloop 2018

Diepe Hel Holterbergloop – ervaring #1 – zondag 28 oktober 2018

Op zondag 28 oktober was het dan zover, mijn derde Diepe Hel Holterbergloop tussen Nijverdal en Holten.

Voorbereiding
’s ochtend vroeg ben ik altijd een beetje gezond gespannen. Voorbereiden, tas inpakken, eten en naar de wc gaan. Het vaste ritueel voor het hardlopen gaan. Nu is de diepe Hel een groot evenement, dus dan moet ik mij altijd verdiepen op de website. Ook op de mail staat informatie over het parkeren, de route, het parcours, het tijdstip, ophalen van het startnummer en overige informatie. De informatie op website is top.

Vanuit Almelo naar Nijverdal, is het ongeveer 20 minuten rijden met de auto. Ik kon mijn auto bij het station neerzetten. Dit was Ongeveer 10 minuten lopen naar de ophaalplek van het startnummer. Natuurlijk, ken ik Nijverdal. Maar als je Nijverdal niet kent, dan worden er met bordjes aangegeven waar je naar toe kan lopen. Zelfs de parkeerplek werd met borden aangegeven. Ideaal. Bij de parkeerplek heb ik mijn hardlopen schoenen aangedaan en wat gegeten.

Bij dit soort grote evenementen kom ik altijd wat vroeger. Om de sfeer te proeven en om rustig mijn startnummer op te halen. Bij de ophaalplek stonden overal kraampjes. Op de kraam hingen de startnummers en zijn per 100 deelnemers ingedeeld. Waardoor ik snel mijn eigen startnummer kon bemachtigen. Het startnummer is voorzien van een registratie Chip en je kan er informatie over jezelf opschrijven. Dit heb ik niet gedaan, omdat ik niet zo snel een pen kon bemachtigen. Ik had mijn telefoon en ID mee onderweg. Ik ben dit soort grote evenementen nu wel gewend. Mijn startnummer heb ik vastgemaakt met veiligheidsnaaldjes op mij hardloopshirt met de naam het Campagneteam Huntington. Ik blijf dit natuurlijk promoten.

De plaats Nijverdal is tevens de plek waar ik ga finishen. Dus ik maakte een foto van de plek. Hier moet ik eindigen. Naast de finishplek hadden ze nog een grote evenemententent neergezet. Gelukkig was het zonnig en regende het niet. Er waaide alleen wel een fris windje door de lucht.

Goed ingepakt ging ik in de bus zitten, want wij hardlopers werden allemaal naar de startplek gebracht. In de bus kletste ik nog met een hardloper in de 50+ die voor het eerst deze afstand ging lopen bij de Diepe Hel. Super knap vind ik dat. Ik krijg daar steeds meer bewondering voor. Met de bus reden we op de weg, waar wij zelf op gingen hardlopen.

In totaal zijn er zo’n 1223 lopers van start gegaan op de 10 km. Van de snelle professionele hardlopers tot de recreanten. Allemaal gaan ze de diepe hel beklimmen op zijn of haar eigen tempo. De start was om 12.00 uur.

Ik was rond 10.45 uur al op de startplek. Nou, dan maar even rustig zitten. Even warmlopen, rond kijken, gespannen en lachende gezichten bekijken. Ieder deed het op zijn of haar eigen manier. Rond 11.30 uur at ik nog een banaan. Ik kleedde mij deels uit. Ik liep mijn run in een T-shirt en kortbroekje. Heerlijk, ondanks de kou. Ik weet van mijzelf, dat ik het toch warm krijg. Veters van de schoenen nog even goed strikken. Hartslagband nog even goed om doen. De vervoer COOP plastic tas ingepakt met mijn spullen en dichtgeknoopt. Deze tas smeet ik nog net op tijd in de juiste bak dat klaar stond voor de vrachtwagen.

De wedstrijd
Aangekomen bij de startplek zag ik al honderden mensen staan. Allemaal in volle spanning om te starten. Net zoals altijd stond de muziek aan. Dit keer was het muziek iets minder. Minder opbeurend. Nee, er was alleen een spreker dat wij bijna ging starten. Jammer, want ik kon mijn nog goed herinneren als je er iemand neerzet die sfeer kan maken dit ook ten goede komt voor de humeur (blije stemming) van de hardlopers. Ik ben eigenlijk in het midden gaan staan van de mensen massa. Ik vind het altijd leuk om mensen in te halen, in plaats van dat zij mij inhalen. Vooraf deed ik mijn Polar horloge tijdregistratie aan. Ik was wel even onrustig, want de GPS had even moeite om het signaal te vinden. He, gelukkig hij doet het! Net op tijd. Nog 3 minuten en we gaan starten. Toch ontspannen van start.

We starten dichtbij Natuurmuseum Holterberg Diorama en gingen van het zuiden (Holten – Noord) naar Noorden van (Nijverdal-Zuid). Ik heb dit ervaren als een fantastische loop. Vooral de natuur. Je loopt door het bos loopt op een verharde weg en als je dan het bos weer uit kwam je op de Sallandse Heuvelrug terecht kwam. Ik denk dat dit voor een hardloper uit Nederland wel één van de pittigste en leukste beklimming is van Nederland.

Ja, we gaan starten! Oja, nog niet. De eerste lopers die vooraan staan wel. Langzaam kwam het op gang en zag je de kopjes voor je al bewegen. Iedereen drukte op het knop van zijn of haar sporthorloge om de route vast te leggen.

Bij start ging ik voortvarend. Lekker op mijn eigen tempo langs iedereen heen lopen. Eerst liepen we heel geleidelijk naar boven. Na de eerste km in de beneden te hebben gehad, kwam de bocht naar links en met een vaart liep ik keihard naar beneden. Heerlijk, langs iedereen slalommen met een lekkere snelheid, prachtig! I love it. Want ik wist hier moet ik tijd winst halen. Want als je eenmaal bij de dieptepunt komt, moet je ook weer omhoog. Aah daar komt de eerste kleine beklimming. Je ziet sommige mensen daar al kapot gaan. Op een open vlakte ging het geleidelijk wat steiler omhoog. Ik moest goed om gaan met mijn ademhaling, want ja, daar komt de meest steile beklimming om te hardlopen. Ook wel het Rietslenkpad genoemd. Zoek het maar op google Maps en je weet al genoeg. Zo’n 600 meter omhoog. Zwaar Zwaar, pittig pittig, sloom sloom en goed ademen ademen. Bij de tophoogte gaan we de gemeente Rijssen Holten uit en gaan we de gemeente Hellendoorn in. Dit was het moment dat mijn lichaam compleet moest herstellen. Mijn hartslag en benen moesten weer het juiste ritme vinden. Daarna ging het nog ietsjes omhoog. We kwamen op een open weide waar het nog even goed waaide. Daar moest ik knallen, want er kwam nog een laatste lange beklimming omhoog. Niet zo heel hoog, maar ik moest voor mijn gevoel heel schuin omhoog en dat voelde ik wel in de benen. En dit duurde wel een paar kilometer.

Finish inzicht
Eindelijk.. weer in het bos gebied en daar gingen we dalen dalen dalen dalen tot wij midden in het centrum uitkomen. Heerlijk gevoel, met Nijverdal in het zicht en nog 1 km a 2 km te gaan. Bam. Ik liep dichtbij een dame die werd begeleid door een fanatieke hardloper. Een soort haas. Nou, die haas liep mij de laatste KM wel haastig voorbij. Behalve die dame niet, maar wel knap van haar. Het gaat behoorlijk snel naar beneden. Alleen de laatste 300 meter had ik wat meer moeite, want ik wilde graag zo snel mogelijk bij de finish komen. Eenmaal in het centrum en bij de finish stonden veel supporters. Fantastisch. Eenmaal over de finish gerend, heb ik mijn sporthorloge stopgezet. Ik moest even bijkomen van deze wedstrijd. Zo, wat was dit super. Echt weer een kick. Een mediale gekregen. Stukjes Fruit naar binnen gewerkt en water gedronken. Vroeger dronk ik veel water onderweg, maar dat heb ik nu helemaal niet meer nodig. Daarna mijn tas opgehaald en snel naar huis gegaan.

Het is echt een kick als je de finish weer hebt gehaald en als tweede een leuke tijdstip. De kracht van een mens. Mijn uiteindelijk tijdstip dit jaar was netto 47 minuut en 40 seconden. Wil je mijn prestatie bekijken, zie uitslagen.nl.

Mijn belevingswaardering voor deze hardloopwedstrijd.

Beoordeling:
Sfeer en drukte:               9
Organisatie:                      9,5
Parkeergelegenheid:      10
Parcours:                          10
Informatie:                       10

Conclusie:
De Diepe hel Holterbergloop is tot nu toe 1 van de beste hardloopevenementen van Overijssel. Misschien wel de Beste in zijn gehele organisatie. Een aanrader voor iedereen. Voor iedereen is er wel een geschikte afstand.

Ziekte van Huntington

Wij mensen horen liever geen ziekte

We leven allemaal in een droom. Een droom in je eigen realiteit. We worden geboren en we overlijden. Twee dingen die zeker vast staan. We leven. We leren ons naar een bepaalde hoogte punt te werken. En dan… afscheid vroeg of laat.

Mensen, bekenden, vrienden, naasten, familie.. Doodsoorzaak ziekte. Huntington, kanker, hartaanval, hersenbloeding, hersenaandoening en nog meer.

Andere doodsoorzaken ongeval, brand, ongeluk, zelfmoord…

Rouw ! We praten erover, leggen het naast ons neer en gaan weer door. Angst voor het onbekende? Tot het lot ons zelf treft.

Wij mensen zijn arrogant. We steken geld liever uit aan een gebouw, een directeur, die sigaret… Allemaal dilemma’s en uiteindelijk is toch jouw eigen gezondheid belangrijk.

Tot het lot ons zelf treft, maar dan is het te laat. Geen tijd en geld gehad voor je eigen lichaam dat van een mens. Nee, wij mensen horen liever geen ziekte. Dat maakt ons verdrietig. Dan gaan wij liever direct dood.

Wij ‘in de wereld’ moeten samen eens gaan investeren in de wetenschap gezondheid. Het tegen houden van die rotziekten. Geef de mens een waardig afscheid en een wat langer leven. Dus van baby tot opa.

Want er is geld genoeg!

Alleen moet dat nu eens uit worden gegeven aan de mens en zijn lichaam.

Investeren is het toverwoord.

Het treft ten slotte iedereen in de wereld. De ziekte slaat geen beroemdheid over.

Want jij kent vast ook wel iemand die door een verschrikkelijke ziekte is getroffen?

Investeer en maak ziekten geneesbaar!

Ben jij het met mij eens?

(Like en Deel dan dit bericht.)

lifestyle, Papa, Zieke Huntington vader, Ziekte van Huntington

Daar ben ik weer – Huntington Blog

Ja, terug van weggeweest. Gezin, werken, hardlopen (voor het campagneteam Huntington), vloggen, bloggen, hobby’s en Huntington..

Soms is het gewoon echt fijn om te bloggen. Even van je afschrijven… je gevoel, je frustratie, je vreugde, je liefde, je irritatie. Het is makkelijker dan vloggen.

Mijn vader is onder bewind en heeft een RM

Gek, de maanden zijn voorbij gevlogen. Druk met mij pa. Misschien wel teveel of? Ja, ik weet het niet. Zoals jullie wellicht via mijn vlog gehoord hebben staat mijn vader onder bewindvoering. Super blij mee! Alle financiën zijn nu goed geregeld. Geen onnodige uitgaven. Kort daarna volgde al RM en een uithuiszetting. Mijn vader is door de zorg, de politie, ambulance naar zijn nieuwe zorglocatie in Losser gebracht. Een gedwongen opname een RM. In die periode heb ik mijn vader weer veel gezien. Zo’n beetje alle zorgtaken op mij genomen. Ook wel genoemd de mantelzorger, aanspreekpunt, zoon en eerste contact van mijn vader. In de hectiek er om heen heb ik gezorgd dat hij de benodigde spullen kreeg. Van kleren tot een tv. Je kent het wel. Daarna heb ik (samen met mij gezin) hem regelmatig bezocht. Hij vindt het mooi om ons te zien, maar is maar met 1 ding bezig: ” ik wil terug naar mijn woning “. Totaal geen overzicht meer, totaal geen besef van realiteit, totaal geen ingang in zijn hersencel, totaal geen verbannen leggen. Nee, een muur waar je tegen praat en je geen (juiste) antwoord van terug krijgt. Huntington om moe van te worden. Ondanks dat blijft hij wel humor houden, gecombineerd met praten over zelf moord. Constant herhaald hij dan dezelfde dingen die hij heel vaak heeft verteld. Helaas, pa we kunnen niet meer communiceren. Hopelijk zal de communicatie nu zijn door er voor elkaar te zijn. Soms meer en soms minder. Huntington zuigt de energie van naasten helemaal leeg.

Ja, wij zijn nog niet klaar. Pa’s woning wordt opgeruimd en gaat in de verkoop. Pa heeft hulp nodig. Zorgverleners benaderen je. Pa heeft een bewindvoerder ook daar moet ik goed mee communiceren. Pa wens is terug naar zijn geboorte- en woonplaats. Maar alleen zijn koopwoning. Dat kan niet.

Op de achtergrond is er veel geregeld voor hem.

Iedereen komt tot conclusie! Hij is beter af in een zorgvoorziening in Almelo. Helaas, ook dat komt niet van de grond. Hij verzette zich dagen hardnekkig. Hij wil niet naar een verpleeghuis. Hij wil niet bij zijn zus. Hij wil geen hulp en hij kan het zelf. Het maakt hem ook niks uit dat ik de zorgtaken voor hem doe. We hebben helaas net alles ingericht samen met mijn moeder en zus. Bam, weer een tegenslag. Weer druk voor niks! 😩 Kunnen we straks weer alles er uit halen.

Jaa, ja, ja. Was er maar een medicijn voor. Huntington. Rust!

Pa heeft mij de afgelopen dagen vaak gebeld. Hij praat, brabbelt, valt stil en dan gerommel. Zijn hersenen functioneren niet meer 😲 goed. Hij is er nog wel maar ook weer niet! Een wankelde krachtige slimme man zonder ziektebesef!

En ik besef dat het best k*t is. Nu gaan we langzaam zijn woning opruimen. Een foto hier en daar, eigen gemaakte tekeningen en een trotste map vol met certificaten/diploma als procesoperator in de levensmiddelen. Ja dat is mij pa ! Zo wil ik hem herinneren als een wijze eigenwijze creatieve man.

Kracht, familie, liefde, vrienden, geluk zoeken, .. zo gaan wij de komende periode ons er door heen slaan! Op zijn tijd kies ik voor mijzelf en mijn gezin om tot rust te komen. Dat doen anderen ook! Nu gaan wij de fase in van Geduld, wachten tot het verzet over is. Op naar de fase overgave.

Ziekte van Huntington

Positief gevoel zitting Hoger beroep – vlog11

Op 22 juni 2017 had ik de zitting van het Hoger Beroep Bewindvoering te Arnhem en ik heb er een positief gevoel aan overgehouden. Daarnaast heb ik mijn vakantie een persoonlijk interview met een journalist van het AD Magazine gehad. Zaterdag 24 juni 2017 komt het artikel in het AD Magazine van de krant.

Wil je mijn dag beleving zien? Check mijn Reality Vlog over de ziekte van Huntington. Check Vlog 11.